بعد ازرفتنت اشک ميريزم ؛ اگه فکرميکني که بانبودنت

لحظه هام خالي ميشن؛ اگه فکرميکني که هرلحظه دلم برات

تنگ ميشه؛ اگه فکرميگني که بي توميميرم؛ درست

فکرميکني تو که ميدوني نبودنت رو تاب نميارم پس

بــــــــــــــــــــــــــــــــــمــون

آ خر این جاده کجاست؟

عشق مانند هوا همه جا جاری است

تو

 نفس هایت را کمی جانانه بکش

همه ی هستی من آیه تاریکیست

که تورا تکرار کنان

به سحرگاه شکفتن ها و رستن های ابدی  خواهد بود

من در این آیه ترا آه کشیدم

من در این آیه ترا

به درخت وآب و آتش پیوند زدم

زندگی شاید

یک خیابان دراست  که هر روز با زنبیلی از آن می گذرد

زندگی شاید....

نمی دانم که بعد از سالهی سخت ودشوار

که بعد از روزهای سخت و شیرین

زمان مرگم آیا در آغوش تو جانم را خدا گیرد

یا این آرزو در نطفه میمیرد

عشق را از صحنه دور انداختن دیوانه گیست     

دیوانه گیست

.....بدی های من چه هستند

جز شرم و عجز خوبی های من

از بیان کردن

جز ناله اسارت خوبی های من

در این دنیای که

تا چشم کار میکند

دیوار است و دیوار استو دیوار است

وجیره بندی آفتاب است

و قحطی فرصت است

و ترس است

و خفگی است

و حقارت است...

LOOK…. The moon is caling you !!!

See… the stars are shining for you

Listen…. The birds are singing to

you

Hear…my heart says:

                    I MISS YOU

شنیدم که چون قوی زیبابمیرد

فریبنده زاد و فریبا بمیرد

شب مرگ تنها نشیند به موجی

رود گوشهای دورو تنها بمیرد

در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب

که خود در میان غزل ها بمیرد

گروهی بر آنند که این مرغ شیدا

کجا عاشقی کرد همان جا بمیرد

شب مرگ از بیم آن جا شتابد

که ازمرگ غافل شود تا بمیرد

من این نکته گیرم که باور نکردم

ندیدم که قوی به صحرا بمیرد

چو روزی زآغوش دریا برآمد

شبی هم در آغوش دریا بمیرد

تو دریای من بودی آغوش وا کن

که می خواهد این قوی زیبا بمیرد

خزان رفت و شاد گشتیم زمستان آمد و سرما سرانجام بهار پر سخاوت آمد

بهار سبز است و دل خاکیان نیز سبز چرا از سبزیش بهره نجویم

چرا تا هستیم آراسته نسازیم قبای سیاه کلبد را

و چرا تا که هستیم نسازیم دنیا را  کلبه ای از اندیشه ها و احساسها

بهار لبخند زیبای طبیعت است پس این لبخند را

جشن می گیریم